Misheyrn.

 

Páll Óskar er duglegur að gefa út diskólög.  

Rétt áðan var verið að spila, að ég held, nýjasta lagið hans á Bylgjunni;

♫♫♪♫ Það get´ekk´allir verið gorgeus - það get´ekki allir verið það ♪♪♫♫♪

Ég segi við bóndann að mér finnist þetta með skárri lögum Palla en ég er ekkert sérstakur aðdáandi diskólaga í það heila.

Hvaða lag er það, spyr bóndi minn.

"Það geta ekki allir verið gorgeus" svara ég.

Ó segir þá bóndi minn........ég hélt að hann syngi ♫♫ Það get´ ekk´ allir verið Þorbjörn ♪♫.

.

.

Mér finnst texti bónda míns betri. 

Quiznos

 

Ég verð að viðurkenna að stundum man ég ekki hvort ég hef sagt frá tilteknum hlutum á blogginu áður - eða hvort ég hef ekki gert það.  Ef ég segi tvisvar frá því sama getið þið farið í rannsóknarvinnu og athugað hvort frásögnin breytist á milli tímabila og hvort ég sé farin að ýkja. 

Eftirfarandi frásögn er ein af þeim sem ég ekki man hvort ég hef áður sagt frá en atburðir gerðust fyrir rúmlega ári síðan:

Sonur minn og félagar hans voru að vinna mikið á tímabili - daga og nætur.  Mamma gamla ákvað að létta undir með þeim og færa þeim eitthvað matarkyns.

Ég arkaði í sjoppuna (á bílnum) og keypti Quiznos sem þá var algjör nýjung á mínum slóðum.  Pantaði þrjá báta en sá síðar, þegar pöntunin var lögð á borðið, að bátarnir voru í stærri kantinum.  Næstum því skip.    Jæja, drengirnir yrðu allavega saddir af þessum hnullungum, hugsaði ég.

.

.

Mæti ég síðan á vinnustað og kalla á þá:

Strákar !  Viljið þið "kvasínos" ? 

KVASÍNOS, gólaði sonur minn, undrandi og hneykslaður. 

Strákarnir sprungu úr hlátri.  Ég vil eiginlega ekki ræða það hversu lengi þeir hlógu.  

-------------

Þessa dagana hljóma auglýsingar í útvarpinu;  Kvisnos, kvisnos, kvisnos og mér líður eins og verið sé að gera grín að mér - sem ég kann alls ekki að meta. 

-------------

Ekki er öll vitleysan komin í hús ennþá.  Stuttu eftir að ég færði þeim brauðhleifana,  sagði ég systur minni frá atvikinu.

"Veistu bara hvað ?  Ég keypti Kvasínos handa strákunum og þegar ég kom á staðinn, kallaði ég Kvisnos eins og kjáni" !  Og svo hló ég hátt.  

Gáta.

 

Það er orðið langt síðan ég bloggaði síðast og í millitíðinni hef ég m.a. dottið niður á viðskiptahugmynd sem getur ekki klikkað.  Við erum að tala um krem sem borið er á marbletti daglega, vel og vandlega, hægt og rólega...... og eftir 20 daga eru marblettirnir horfnir !  Trúið þið því ?   

Það er hreint með ólíkindum að enginn hafi fundið upp marblettafjarlægirinn fyrr.

 

 

.   

Að öðru, því ég vil síður grobba mig þótt ég finni upp eitthvað sem enginn hefur fundið upp  :

Í morgun fór ég í bakaríið.

Þar heilsaði ég persónu.

Hvaða persónu heilsaði ég ?

Vísbendingaspurningum svarað.

.

Það er samt ekki eins og maður sé alltaf utan við sig.

 

Ertu einhvern tíma utan við þig ?

Ég er oftast fyrir innan en þó kemur fyrir, sérstaklega þegar ég er þreytt, að ég er örlítið utan við sjálfa mig.

Í sumar hef ég unnið mikið og fundist það ógurlega skemmtilegt. 

Eitt kvöldið var ég að ljúka vinnu, klukkan að ganga átta og var að ganga frá og læsa.

Ég tók veskið mitt og gáði í svuntuvasann hvort ekki væri allt með;  veskið, síminn og svona ?

Ekki fann ég símann. 

Á sama tíma var ég að slökkva á öllu, hugsa hvort ég væri að gleyma einhverju, læsa, leita að símanum og tala í símann.

Það liðu örugglega þrjár mínútur áður en ég fann símann.   

.

 

.

Varúð !!!!!!

 

Það má enginn vera á Þórshöfn um helgina. 

.

 

.

Heimspeki leikmannsins.

 

Hvergi í heiminum hefur verið ritaður pistill um orðið "hvergi" áður, mér vitanlega.

Samkvæmt mínum skilningi er "hvergi" stytting á "ekki á neinum stað"

Ég finn hann hvergi = Ég finn hann ekki á neinum stað.

.

Kristján Jónsson orti:

Yfir kaldan eyðisand

einn um nótt ég sveima.

Nú er horfið Norðurland,

nú á ég hvergi heima. 

. 

Ég velti því fyrir mér hvað Kristján var að hugsa.     Það er útilokað að Norðurland hafi horfið bara si svona og enginn og ekkert getur verið hvergi.  Eða ?

Kristján Jónsson
Hvergi
Íslandi. 

(Líklega var hann að flytja í Hveragerði og var að flýta sér að tala)

.

 

.

Anna,  hvergi bangin. 

Misskilin dönskukunnátta.

 

Í kaffitímanum leysti ég af á afgreiðslukassanum.

Fólkið streymdi í gegn og kassinn sagði bíbb,..... bíbb,...... bíbb,........ bíbb, um leið og hann las strikamerkin á vörunum.

Inn í búðina streymir hópur af dönskum eldri borgurum.

Röð myndast fyrir framan kassana.

Allir tala dönsku.

Eldri kona segir eitthvað óskiljanlegt við mig, sem ég skil auðvitað ekki vegna þess að það er óskiljanlegt.

Ég hvái.

Hún endurtekur bullið óskiljanlega og þá giska ég á að sú danska sé að reyna að tala ensku !

Sem tilraun til að leysa úr samskiptaörðugleikum okkar, bið ég hana að endurtaka það sem hún var að segja - og nú á dönsku.

Þarna tók ég stóran séns þar sem ég hef ekki talað stakt orð í dönsku í 25 ár.

Konan bunar út úr sér orðum sem ég umsvifalaust þýði yfir á íslensku:  "Er póstkassinn í næsta húsi tæmdur daglega"?

Ja,   siger jeg.

Snakker du dansk, siger hun.

Neeeej, næsten ekki noget, siger jeg.  Jeg har ikke snakket dansk í fem og tyve år. 

Hvað haldiði að sú gamla hafi þá gert ?!!

Hún gólaði yfir röðina:  HUN SNAKKER DANSK..... og benti á mig. 

Næstum allir farþegar rútunnar þyrptust að kassanum hjá mér - og töluðu og töluðu og töluðu við mig dönsku eins og væri ég innfædd.

.

.

Ég svitnaði. 

Steindauðir peningar.

 

Þúsundkallarnir mínir liggja báðir í buddunni án nokkurs lífsmarks.

Ég hef reyndar aldrei átt lifandi peninga en sumir segja að tiltölulega einfalt sé að lífga við dauða seðla.

Það vefst að minnsta kosti ekki fyrir Hannesi Hólmsteini, syni Gissurar, sem hefur ítrekað sagt að enginn vandi sé að lífga peningana við og hann tjáir sig um það síðast í dag, 17. júní 2010: 

"Góðærið 1995–2004 átti sér eðlilegar skýringar, ekki síst þá, að dautt fjármagn lifnaði við, um leið og það komst í eigu einstaklinga".  (Tilvitnun sótt HINGAÐ)

 

.............................

En það er sama hversu mikið ég reyni og reyni, mínir aurar eru eins steindauðir og risaeðla á gapastokk.

.

 

.

Björgólfur sendi sína milljarða til peningahimna þegar þeir dóu. 

Hvað á kona að gera sem er kannski búin að ganga með lík í buddunni í marga mánuði ?

Það er hrikalega erfitt að átta sig á hvenær best er að jarðsetja fjármagnið því ég hef ekki hugmynd um hvenær þúsundkallarnir dóu. 

 

Æ, ég ætlaði að blogga í morgun.......

 

.......... en svo gleymdi ég því.

.

.

Ég var leiðinleg.

 

Í vetur var ég atvinnulaus.

Það var verulega fínt fyrsta mánuðinn. 

Ég gat dúllað mér og dinglað mér og hvílt mig svo lengi á eftir.

Næstu þrjá mánuðina hafði ég það bara alveg ágætt með sjálfri mér.

En fimmti mánuðurinn var ekkert sérlega góður. 

Ég er að segja ykkur það að eftir tæplega hálft ár með mér einni, var ég orðin hundleiðinleg. 

Sem betur fer er til lækning við leiðindum. (ég vissi það ekki fyrr en nýlega)

.

 

.

Öll leiðindi taka endi um síðir.

Ég er farin að vinna og orðin þokkalega skemmtileg aftur. 

- Finnst mér -

Nú.

Þar sem ég er nýlega orðin skemmtileg, ætla ég að njóta mín í sumar - við vinnu - með fjölskyldunni - með dýrunum - í sólbaði - og kannski líka fyrir framan spegilinn.

.

 

.

Og ég verð lítið í tölvunni !